· 

Medisch onderzoek na meerdere miskramen

Vroeger wilde ik altijd graag kindjes die qua leeftijd dicht op elkaar zaten. Het liefst minder dan 2 jaar ertussen. Toen onze kleine meid geboren was, wilde ik na een paar maanden alweer proberen voor de tweede. Direct na de geboorte was ik (net als veel andere moeders) van mening dat 1 kindje ook prima is omdat de bevalling nogal heftig was en anders verliep dan verwacht (lees hier meer). Maar, na een paar maanden veranderde mijn mening en gingen we proberen voor de tweede. 

Medisch onderzoek na meerdere miskramen.

Na twee maanden was ik zwanger. Helaas werd dit een miskraam (hier kun je er meer over lezen). Jammer genoeg bleef het niet bij 1 miskraam en heb ik inmiddels een stapeltje positive zwangerschap testen in mijn badkamer kastje liggen. Op een of andere manier wil ik deze nog niet weg gooien.

 

Omdat dit elke keer voor mij weer een klap was en ik nog altijd behandelt wordt voor een depressie besloot ik te stoppen met elke cyclus te testen. Ik was van mening als ik gewoon geen zwangerschapstest doe, ben ik gewoon nooit zwanger geweest en heb ik gewoon een langere cyclus. Mijn cyclus was toch al redelijk lang en onregelmatig. Zo bespaar ik mezelf de pijn van weer een miskraam. Ik begrijp ook dat dit niet voor alle vrouwen is weggelegd maar ik kon het zwanger worden redelijk van me af zetten door mij te focussen op mijn bedrijf (greenandhappymom.com & greenandhappyshop.com). Dit gaf mij voldoende afleiding om er niet zoveel mee bezig te zijn. 

 

Toen we anderhalf jaar bezig waren vond ik het wel lang genoeg duren en zijn we door de huisarts doorverwezen naar het ziekenhuis voor verder onderzoek. In het ziekenhuis kon ik gelukkig vrij vlot terecht en ik sprak gelijk iemand die gespecialiseerd is in fertiliteit. Ze vertelde me dat meerdere miskramen verschillende oorzaken kon hebben maar dat er soms uit de onderzoeken kan komen dat er niets aan de hand is. In dit geval is elke miskraam dus puur pech. Ik kreeg van de gynaecoloog verschillende papieren mee voor bloedonderzoek en er werd gelijk gekeken of wellicht de vorm van mijn baarmoeder anders is. Bij een afwijkende vorm van de baarmoeder komt stuitligging en het niet loslaten van de placenta vaker voor (hier kun je lezen over beide bij mijn bevalling). Op het eerste gezicht leek dit gewoon in orde dus wellicht levert het bloedonderzoek wat op.

Voor de bloedonderzoeken moest ik eerste enkele weken wachten omdat ik zojuist weer een miskraam had gehad (getest na 7 weken). Dit is om ervoor te zorgen dat mijn hormonen weer op normaal niveau zijn. Het genetisch onderzoek wat mijn vriend en ik samen moesten doen kan tot 10 weken duren. Toen we eindelijk bloed konden laten prikken bleek dat we niet de juiste papieren te hebben mee gekregen. Ook was het ziekenhuis waar we liepen zojuist failliet verklaart wat helaas betekende dat de gynaecoloog niet meer te bereiken was. Ik had nu de keus naar een ander ziekenhuis te gaan (waar ook flinke wachttijden zijn) of te wachten tot een ander ziekenhuis, het ziekenhuis hier vlakbij had overgenomen. Ik koos voor dat laatste omdat ik niet te veel druk op mezelf wilde leggen.

 

Dit duurde helaas wat langer dan verwacht. De eerste afspraak met de vorige gynaecoloog had ik in Januari. De eerste afspraak bij de nieuwe gynaecoloog was begin Mei. Inmiddels was ik er net achter gekomen dat ik al bijna 8 weken niet ongesteld was geworden (maar testen durfde ik niet). De dag dat ik eindelijk bij de gynaecoloog terecht kon werd ik ongesteld. Ik vermoedde zelf weer een miskraam.

Medisch onderzoek na meerdere miskramen.

De gynaecoloog was begripvol en heeft mij gelijk onderzocht. Omdat ze iets zag op de echo en een buitenbaarmoederlijke zwangerschap vermoedde moest ik gelijk verschillende testen laten doen en de volgende dag terug komen. Uit de testen kwam dat ik überhaupt niet zwanger was maar dat mijn cyclus deze keer 8 weken was. Bij zo’n lange cyclus kan dit betekenen dat er geen eisprong plaats vindt, daarom wilde de gynaecoloog gelijk nog meer testen inzetten. Ook kreeg ik nu de juiste papieren mee voor het genetisch onderzoek voor mij en mijn vriend. Een dag later lieten we deze test ook gelijk doen. Ik heb die week dus 3 keer bloed moeten laten prikken waar ik in totaal 9 buisjes bloed heb afgegeven. Niet heel fijn maar hopelijk levert het nuttig informatie op. 

 

Lees hier meer over het vervolg.