· 

Baby in Stuitligging

Een baby in stuitligging is al niet niets, al helemaal niet als je hier een dag voor de bevalling achter komt. Hierbij mijn verhaal van het ontdekken van de stuitligging.

  

Baby in stuitligging

 

 

Toen ik eenmaal 37 weken zwanger was, was ik erg blij. Dit betekende dat ik thuis zou mogen bevallen als alles goed ging. Ik ben zelf te vroeg geboren dus dat ik vroeger zou bevallen was een reële optie. De dagen kropen voorbij en inmiddels was ik 40 weken zwanger en zat ik echt te wachten op de bevalling maar de kleine zat prima in mijn buik en leek nog geen aanstalten te maken om door ons te worden verwelkomt. Als je overtijd loopt wordt je vaker gecontroleerd voor de verloskundige en als je wilt wordt je ook gestript (hierbij worden de vliezen een beetje losgemaakt van de baarmoeder wand. Hier komt prostaglandine bij vrij wat de bevalling een zetje de goed kant uit kan helpen). Na de 40 weken te zijn gepasseerd heb ik twee keer een normale controle gehad bij de verloskundige en zijn ze twee keer bij mij thuis geweest om te strippen. Ook was er een keer een stagiaire bij die wat extra metingen deed. Dit alles mocht niet baten en er werd een afspraak gemaakt met een gynaecoloog voor een extra controle in het ziekenhuis. Hier werd eerst een hartfilmpje gemaakt van de baby. Aangezien deze bij mij in eerste instantie weinig liet zien (de baby bewoog niet), kreeg ik een glas sterke ranja en werd er flink aan mijn buik geschud. Hier ging de kleine wel van bewegen en kreeg het filmpje de goedkeuring van de assistent. Vervolgens zou de gynaecoloog nog een echo maken. Zodra het echoapparaat op mijn buik gezet werd, zag de gynaecoloog gelijk dat het hoofdje naar boven lag en de billen naar beneden…. Stuitligging….

 

 

 

Tilt….. mijn hoofd ging volledig op tilt…..

 

 

 

 

Dit was de tweede duw richting mijn PPD (hier kan je er meer over lezen).

 

 

Baby in stuitligging

 

De gynaecoloog werd hierna naar de OK geroepen maar mijn vriend en ik mochten nog even blijven zitten en een andere gynaecoloog zou zo langs komen om onze vragen te beantwoorden. Dit duurde een tiental minuten waarin ik de informatie die ik zojuist te horen heb gekregen een beetje kon verwerken. Wat er vooral door me heen ging is: Hoe kan dit? Ik heb in de afgelopen twee weken 4 verschillende verloskundige gezien en een stagiair en geen van hen hebben de stuitligging opgemerkt. De laatste verloskundige vertelde zelfs heel mooi. ‘Hier ligt het hoofdje, hier voel ik de schouders en hier het kontje’. Allemaal niet waar. 

 

Een andere gynaecoloog kwam naar ons toe om een plan van aanpak te bespreken.

 

Lees hier verder.

Write a comment

Comments: 0